weasel;
— սպիտակ, ermine.
• , ի հլ. «մկնհարսուկ անասունը. տճկ. կէլինճիք» Ղևտ. ժա. 29. Ոսկ. գծ. Նոն-նոս. Վստկ. 197. Գաղիան. (գրուած է նաև ագիս). որ և աքիստ Վրդն. առակ. 24. որից մենաքիս Ղևտ. ժա. 30. Գաղիան. նոր գրա-կանում կզաքիս։
• ՆՀԲ յիշում է պրս. [arabic word] as, որ ԳԴ մեկ-նում է «գագում, որ է մուշտակ իմն սպիտակ»։ Բազմ. 1844, էջ 335 սանս աքհու։ Մառ, Վրդ. առ. 1, էջ 217 ասոր. [arabic word] qaqusуata «կատու»։ Patru-bány ՀԱ 1908, 186 յն. ἀxίς «ծայր» բառից փոխառեալ. հմմտ. գերմ. Spitz-maus «աքիս» (բառացի «ծայրամուկ»)։ Մառ, Io nоводy pyccк. cлова caлo, էջ 116 իբրև յաբեթական բառ կցում է ասոր. [syriac word] qūza>հյ. կուզ «կատու», ռուս. кисa, кошкa «կատու» ևն բա-ռերին։
• ԳևՌ-Մկ. աքիս «աքիս», Ախց. աքիսա «առնէտ»։